Tapos na rin sa wakas.
Wala nang ‘Honey blah’. Tsoknat na lang!
Wala na ring sunshine. Ulan at gabi ang madalas maranasan.
Wala na ang mabigat na pakiramdam. Dahil tinatawanan ko na lang sila.
Salamat sa sumalo.
Salamat at may lapis, bigla akong naging pambura.
Salamat at may mga bata.
Salamat at konting araw na lang, mapapalayo na ako sayo.
Salamat, salamat. J
Ako ay isang tsoknat! yum!
haha
hi! which story?
haisss ang cute mern ng story na toh astig aah
so un….mawawala na tong i.ph ko ata.. hay.. haha. mabuti na un guro. apir! 
hello lalabs!!
haay
ang galing mo ayus!
ingat ka!
oha, cool……..
eto, new blog. bisitahin niyo na lang.
http://tsoknat-mimisnitch.blogspot.com/ 
eto, new blog. bisitahin niyo na lang.
http://tsoknat-mimisnitch.blogspot.com/
eto, bagong blog….
http://tsoknat-mimisnitch.blogspot.com/
BISITAHON NIYO NA LANG
hindi na ako makapag-post! siyet
usapang-kwentuhan
kakamiss.
may lapis sa banda dun.
kaya lang di ko matanaw eh..
may pantasa kase.. at may malapad na papel.
aus lang ang pencil case, pde ako magstay dun.
pero panu na to? di ko siya makita. anlayo. natatakpan.
aalis na lang cguro ako.
pagbalik ko sana makita ko na siya.
ate chaze! love kita! sobra!
hay ano b yan…
life mst go on..
oo nga! magpards lang! maniwala kayo! ok?
“Tags: marpards lang kami”
O RLY?!?
so un, i’m fine.
ate mi, okay ka lang?
magaling magaling. huminto ka na nga, nagmumukmok ka naman…
nice blog. exhange links, fellow tam?
ayus!
Posted by lalen at December 15, 2008, 2:34 pm